Bursa, Türkiye’nin üretim merkezlerinden biri olmayı sürdürürken sessiz fakat etkisi giderek büyüyen bir krizle karşı karşıya: Konut arzı daralıyor, arsa bulunamıyor ve inşaat sektöründe kalifiye eleman açığı alarm veriyor.
Şehrin özellikle Nilüfer, Osmangazi ve Mudanya akslarında arsa üretimi neredeyse durmuş durumda. Yeni imar alanlarının açılmaması, mevcut parsellerin astronomik fiyatlarla el değiştirmesine yol açıyor. Müteahhitler “Arsa var ama satıcı yok, satıcı varsa fiyat uçuk” diyor. Bu tablo, konut fiyatlarının neden sürekli yukarı yönlü seyrettiğini açıkça anlatıyor.
Sorunun bir diğer boyutu ise giderek derinleşen kalifiye iş gücü eksikliği. Usta-çırak kültürünün zayıflaması, gençlerin inşaat sektörüne mesafeli durması ve tecrübeli ustaların farklı şehir veya sektörlere kayması, projelerin teslim sürelerini uzatıyor. Sektör temsilcileri, “Malzeme bulmak işten kolay, usta bulmak en zor” diyerek durumu özetliyor.
Bu iki kırılgan alana bir de hızla artan göç ve nüfus baskısı eklenince konut arzı, talebin çok gerisinde kalıyor. Kira fiyatları yükseliyor, orta gelirli vatandaş için ev sahibi olmak giderek hayal haline geliyor.
Bursa’nın bu üçlü açmazı çözmesi için hem yerel yönetimlerin hem de merkezi idarenin koordineli adımlar atması şart. Yeni arsa üretimi, mesleki eğitim programlarının güçlendirilmesi ve sektöre nefes aldıracak ekonomik düzenlemeler yapılmadıkça, şehir yakın gelecekte çok daha keskin bir barınma kriziyle karşı karşıya kalabilir.